264

موعظه‌ی اخلاقی برای هنرمندی‌که با فساد به‌شهرت رسیده، مثلِ برشمردنِ فوائدِ گیاه‌خواری برای یک‌گرگِ کهنه‌کار است. (سیّدحسن حسینی)

258

هنرمند با میوه‌ی درخت یک‌فرق بیش‌تر ندارد: میوه وقتی رسید می‌افتد، هنرمند وقتی افتاد می‌رسد. (سیّدحسن حسینی)

252

هنر یعنی شیرجه‌رفتن در یک‌قطره‌شبنم و احیاناً غرق‌شدن در آن! (سیّدحسن حسینی)

245

فقط یک‌خفّاشِ حرفه‌یی می‌تواند در وسطِ روز آفتاب‌را منکر شود. (سیّدحسن حسینی)

238

مشکلِ اکثرِ پیامبران این بود که می‌بایست برای کورها کارهای چشم‌گیر انجام دهند! (سیّدحسن حسینی)

231

دلنشین‌ترین غزلِ برخی غزل‌سرایانِ معاصر همانا غزلِ خداحافظی است! (سیّدحسن حسینی)

224

اگر خفّاش هم باشی، خواه‌ناخواه با حرکتِ زمین به‌گِردِ خورشید می‌گردی! (سیّدحسن حسینی)

217

من برآنم‌که هم‌قیافه‌بودنِ «مرد» با «درد» اتفاقی نیست. (سیّدحسن حسینی)

210

قامتِ سبزِ سرو، نمایش‌گاهِ ناتوانی‌های پاییز است. (سیّدحسن حسینی)